Hafez, ghazal 417

عیشم مدام است، از لعل دل‌خواهکارم به کام است، الحمدلله

ای بخت سرکش! تنگش به بَر کشگه جام زرکش، گه لعل دل‌خواه

ما را به رندی، افسانه کردندپیران جاهل، شیخان گمراه

از دست زاهد، کردیم توبهو از فعل عابد، استغفرالله

جانا چه گویم؟ شرح فراقتچشمی و صد نم، جانی و صد آه

کافر مبیناد، این غم که دیده‌ستاز قامتت سرو، از عارضت ماه

شوق لبت برد، از یاد حافظدرس شبانه، ورد سحرگاه

Interprétation

Ta joie est durable et tes affaires vont comme tu le souhaites ; remercie Dieu. Demande à la fortune d’amener l’être aimé dans tes bras. Si des ignorants t’ont blâmé, n’y prête pas attention. Décrire la séparation est difficile, mais dans l’impatience des retrouvailles, tout s’oublie. Quelle chance que la joie et le succès t’accompagnent.