بشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنیخون خوری گر طلب روزی ننهاده کنی
آخرالامر گِل کوزه‌گران خواهی شدحالیا فکر سبو کن که پر از باده کنی
گر از آن آدمیانی که بهشتت هوس استعیش با آدمی‌یی چند پری‌زاده کنی
تکیه بر جای بزرگان نتوان زد به گزافمگر اسباب بزرگی همه آماده کنی
اجرها باشدت ای خسرو شیرین‌دهنانگر نگاهی سوی فرهاد دل‌افتاده کنی
خاطرت کی رقم فیض پذیرد، هیهات!مگر از نقش پراگنده ورق ساده کنی
کار خود گر به کرم بازگذاری حافظای بسا عیش که با بخت خداداده کنی
ای صبا بندگی خواجه جلال‌الدین کنکه جهان پُر سمن و سوسنِ آزاده کنی
Écoute ceci pour être libéré du chagrin : ton pain quotidien est déjà décidé ; ne te tourmente pas. À la fin, nous devenons tous poussière ; passe donc aujourd’hui dans la joie. Sans les moyens des grands, ne t’assieds pas à leur place. Si tu poses un regard sur un cœur brisé, ta récompense sera grande. Purifie ton cœur des images éparses pour qu’il puisse recevoir la grâce. Confie tes affaires à la générosité de Dieu.