Hafez, ghazal 480

ای که در کشتن ما هیچ مدارا نکنیسود و سرمایه بسوزی و محابا نکنی

دردمندان بلا زهر هلاهل دارندقصد این قوم خطا باشد هان تا نکنی

رنج ما را که توان برد به یک گوشهٔ چشمشرط انصاف نباشد که مداوا نکنی

دیدهٔ ما چو به امید تو دریاست، چرابه تفرج گذری بر لب دریا نکنی؟

نقل هر جور که از خلق کریمت کردندقول صاحب غرضان است تو آن‌ها نکنی

بر تو گر جلوه کند شاهد ما ای زاهداز خدا جز می و معشوق تمنا نکنی

حافظا سجده به ابروی چو محرابش برکه دعایی ز سر صدق جز آن جا نکنی

Interprétation

Tu demandes à quelqu’un qui te traite durement et sans indulgence d’être bon envers ceux qui souffrent. Ta peine pourrait être guérie d’un seul regard ; il n’est pas juste qu’il ne le fasse pas. Tes yeux sont devenus une mer d’espoir pour lui ; demande-lui de passer. Ce qu’on dit de sa cruauté, ce sont des propos de malveillants. Prie là où ta prière est sincère.