ای که در کشتن ما هیچ مدارا نکنیسود و سرمایه بسوزی و محابا نکنی
دردمندان بلا زهر هلاهل دارندقصد این قوم خطا باشد هان تا نکنی
رنج ما را که توان برد به یک گوشهٔ چشمشرط انصاف نباشد که مداوا نکنی
دیدهٔ ما چو به امید تو دریاست، چرابه تفرج گذری بر لب دریا نکنی؟
نقل هر جور که از خلق کریمت کردندقول صاحب غرضان است تو آن‌ها نکنی
بر تو گر جلوه کند شاهد ما ای زاهداز خدا جز می و معشوق تمنا نکنی
حافظا سجده به ابروی چو محرابش برکه دعایی ز سر صدق جز آن جا نکنی
Du bittest jemanden, der dich ohne Nachsicht hart behandelt, mit den Leidenden freundlich zu sein. Dein Leid ließe sich mit einem einzigen Blick heilen; es ist nicht gerecht, dass er es nicht tut. Deine Augen sind vor Hoffnung auf ihn zum Meer geworden; bitte ihn vorbeizukommen. Was man über seine Härte erzählt, ist das Gerede von Übelwollenden. Bete an einem Ort, wo es aufrichtig ist.