صبح است و ژاله می‌چکد از ابر بهمنیبرگ صبوح ساز و بده جام یک منی
در بحر مایی و منی افتاده‌ام، بیارمی تا خلاص بخشدم از مایی و منی
خونِ پیاله خور که حلال است خون اودر کار یار باش که کاری‌ست کردنی
ساقی به دست باش که غم در کمین ماستمطرب نگاه دار همین ره که می‌زنی
مِی ده که سر به گوش من آورد چنگ و گفت«خوش بگذران و بشنو از این پیرِ منحنی»
ساقی به بی‌نیازی رندان که می بدهتا بشنوی ز صوت مغنی «هو الغنی»
Es ist Morgen, und Frische regnet vom Himmel. Du bist ins Meer des Ichs gefallen; befreie dich von der Selbstsucht. Kümmere dich um die Sache des Freundes, denn das ist eine würdige Aufgabe. Der Kummer lauert; vertreibe ihn mit Freude und der Gesellschaft von Freunden. Hör auf den Rat der Älteren und mach dir schöne Tage. Wahre Unabhängigkeit gehört allein Gott.