گر تیغ بارد در کوی آن ماهگردن نهادیم الحکمُ لِلّه
آیین تقوا ما نیز دانیملیکن چه چاره با بخت گمراه؟
ما شیخ و واعظ کمتر شناسیمیا جام باده یا قصه کوتاه
من رند و عاشق در موسم گلآن گاه توبه؟ استغفرالله
مهر تو عکسی بر ما نیفکندآیینه‌رویا! آه از دلت آه
اَلصَبرُ مُرٌّ و العُمرُ فانٍیا لَیتَ شِعري حَتّامَ أَلْقاه
حافظ چه نالی گر وصل خواهی؟خون بایدت خورد در گاه و بی‌گاه
Wenn auf dem Weg zum geliebten Menschen Härte niederregnet, hast du dich gefügt; das Urteil liegt bei Gott. Du kennst die Regeln der Frömmigkeit, doch das Schicksal legt dir manchmal einen anderen Weg vor die Füße. Geduld ist bitter und das Leben vergänglich; du möchtest wissen, wie lange du noch warten musst. Für das Wiedersehen muss man Mühe auf sich nehmen; sei geduldig, denn diese Mühe trägt Früchte.