Hafez, ghazal 418

گر تیغ بارد در کوی آن ماهگردن نهادیم الحکمُ لِلّه

آیین تقوا ما نیز دانیملیکن چه چاره با بخت گمراه؟

ما شیخ و واعظ کمتر شناسیمیا جام باده یا قصه کوتاه

من رند و عاشق در موسم گلآن گاه توبه؟ استغفرالله

مهر تو عکسی بر ما نیفکندآیینه‌رویا! آه از دلت آه

اَلصَبرُ مُرٌّ و العُمرُ فانٍیا لَیتَ شِعري حَتّامَ أَلْقاه

حافظ چه نالی گر وصل خواهی؟خون بایدت خورد در گاه و بی‌گاه

Interpretation

If hardship rains down on the path to your beloved, you have bowed in acceptance; judgement belongs to God. You know the rules of piety, but fate sometimes sets another path before you. Patience is bitter and life is fleeting; you want to know how long you must wait. Reunion has to be earned through effort; be patient, for this effort will bear fruit.