خدا را کم نشین با خرقه پوشانرخ از رندان بی‌سامان مپوشان
در این خرقه بسی آلودگی هستخوشا وقت قبای می فروشان
در این صوفی‌وشان دَردی ندیدمکه صافی باد عیش دُردنوشان
تو نازک‌طبعی و طاقت نیاریگرانی‌های مشتی دلق‌پوشان
چو مستم کرده‌ای مستور منشینچو نوشم داده‌ای زهرم منوشان
بیا وز غَبْن این سالوسیان بینصُراحی خون‌دل و بربط خروشان
ز دلگرمی حافظ بر حذر باشکه دارد سینه‌ای چون دیگ جوشان
Sitz weniger mit Scheinheiligen zusammen und wende dich nicht von den Aufrichtigen ab. Im Gewand der Scheinheiligkeit steckt viel Unreinheit. Der geliebte Mensch ist zart und erträgt die Schwerfälligkeit der Heuchler nicht. Wenn er dir Freude geschenkt hat, gib ihm keine Bitterkeit zurück. Hüte dich vor den Frömmlern. Deine Brust kocht vor Liebe wie ein Topf; pass auf, dass dein Feuer andere nicht verbrennt.