یا رب آن آهوی مشکین به خُتَن باز رسانوان سهی سروِ خرامان به چمن باز رسان
دل آزردهٔ ما را به نسیمی بنوازیعنی آن جانِ ز تن رفته به تن باز رسان
ماه و خورشید به منزل چو به امرِ تو رسندیارِ مه‌روی مرا نیز به من باز رسان
دیده‌ها در طلبِ لعلِ یَمانی خون شدیا رب آن کوکبِ رخشان به یَمَن باز رسان
برو ای طایرِ میمونِ همایون آثارپیش عنقا سخنِ زاغ و زَغَن باز رسان
سخن این است که ما بی تو نخواهیم حیاتبشنو ای پیکِ خبرگیر و سخن باز رسان
آن که بودی وطنش دیدهٔ حافظ یا رببه مرادش ز غریبی به وطن باز رسان
Du betest, dass ein lieber Mensch, der fortgegangen ist, in sein Land und sein Zuhause zurückkehrt. Bitte Gott, dein gekränktes Herz mit einer Brise zu trösten und das entschwundene Leben in den Körper zurückzubringen. So wie Mond und Sonne ihr Ziel erreichen, kehrt der geliebte Mensch zu dir zurück. Ohne ihn willst du nicht leben; überbringe deine Botschaft. Er kehrt nach seinem Wunsch aus der Fremde in die Heimat zurück.