می‌سوزم از فِراقت روی از جَفا بگردانهجران بلایِ ما شد، یا رب بلا بگردان
مَه جلوه می‌نماید بر سبز خِنگِ گَردونتا او به سر درآید، بر رَخش پا بگردان
مَرغول را بَرافشان یعنی به رَغمِ سنبلگِردِ چمن بُخوری همچون صبا بگردان
یغمایِ عقل و دین را بیرون خرام سرمستدر سر کلاه بِشکن در بَر قَبا بگردان
ای نورِ چشمِ مستان در عینِ انتظارمچنگِ حزین و جامی بِنواز یا بگردان
دوران همی‌نویسد بر عارضش خطی خوشیا رب نوشتهٔ بد از یارِ ما بگردان
حافظ ز خوبرویان بختت جز این قَدَر نیستگر نیستت رضایی حُکمِ قضا بگردان
Du leidest unter der Trennung und bittest den geliebten Menschen, sich von der Härte abzuwenden; bitte Gott, das Unglück der Trennung abzuwenden. Du wartest auf den geliebten Menschen; bitte ihn, dein Herz mit einer Melodie zu erfreuen. Bete, dass die Zeit das Schlechte aus seinem Schicksal tilgt. Wenn du mit dem Schicksal nicht einverstanden bist, wende es mit Gebet.