چندان که گفتم غم با طبیباندرمان نکردند مسکین غریبان
آن گل که هر دم در دست بادیستگو شرم بادش از عندلیبان
یا رب امان ده تا بازبیندچشم محبان روی حبیبان
درج محبت بر مهر خود نیستیا رب مبادا کام رقیبان
ای منعم آخر بر خوان جودتتا چند باشیم از بی نصیبان
حافظ نگشتی شیدای گیتیگر می‌شنیدی پند ادیبان
Deutung
Du hast Ärzten von deinem Schmerz erzählt und keine Heilung gefunden; deine Heilung liegt woanders. Bitte Gott um Schutz, damit die Augen derer, die lieben, das Gesicht des geliebten Menschen wiedersehen. Das Siegel der Liebe liegt auf der Truhe deines Herzens; bete, dass die Missgünstigen keinen Erfolg haben. Bitte die Großzügigen, dich nicht leer ausgehen zu lassen. Hör auf den Rat der Weisen.