Hafez, ghazal 447

بیا با ما مَوَرز این کینه‌داریکه حق صحبت دیرینه داری

نصیحت گوش کن کاین در بسی بهاز آن گوهر که در گنجینه داری

ولیکن کی نمایی رخ به رندان؟تو کز خورشید و مه آیینه داری

بدِ رندان مگو ای شیخ و هُش دارکه با حکم خدایی کینه داری

نمی‌ترسی ز آه آتشینم؟تو دانی خرقهٔ پشمینه داری؟

به فریاد خمار مفلسان رسخدا را گر میِ دوشینه داری

ندیدم خوش‌تر از شعر تو حافظبه قرآنی که اندر سینه داری

Interprétation

Tu demandes à quelqu’un de laisser la rancune et de se souvenir des droits d’une vieille amitié. Écoute le conseil, car il vaut plus qu’un joyau du trésor. Ne dis pas de mal des autres, car la rancune va contre le commandement de Dieu. Crains le soupir brûlant des amoureux. Aide ceux qui sont dans le besoin. Tes paroles sont chaleureuses et pures.