بیا با ما مَوَرز این کینه‌داریکه حق صحبت دیرینه داری
نصیحت گوش کن کاین در بسی بهاز آن گوهر که در گنجینه داری
ولیکن کی نمایی رخ به رندان؟تو کز خورشید و مه آیینه داری
بدِ رندان مگو ای شیخ و هُش دارکه با حکم خدایی کینه داری
نمی‌ترسی ز آه آتشینم؟تو دانی خرقهٔ پشمینه داری؟
به فریاد خمار مفلسان رسخدا را گر میِ دوشینه داری
ندیدم خوش‌تر از شعر تو حافظبه قرآنی که اندر سینه داری
Deutung
Du bittest jemanden, den Groll abzulegen und sich an das Recht einer alten Freundschaft zu erinnern. Hör auf den Rat, denn er ist wertvoller als ein Edelstein aus der Schatzkammer. Rede nicht schlecht über andere, denn Groll widerspricht Gottes Gebot. Fürchte den brennenden Seufzer der Liebenden. Hilf den Bedürftigen. Deine Worte sind herzlich und rein.