صبح است ساقیا قدحی پرشراب کندور فلک درنگ ندارد شتاب کن
زان پیش‌تر که عالم فانی شود خرابما را ز جام بادهٔ گلگون خراب کن
خورشید می ز مشرق ساغر طلوع کردگر برگ عیش می‌طلبی ترک خواب کن
روزی که چرخ از گل ما کوزه‌ها کندزنهار کاسهٔ سر ما پرشراب کن
ما مرد زهد و توبه و طامات نیستیمبا ما به جام باده صافی خطاب کن
کار صواب، باده پرستی‌ست حافظابرخیز و عزم جزم به کار صواب کن
Interprétation
Le matin de l’espoir s’est levé ; hâte-toi, car la roue du temps ne s’arrête pas. Profite de la joie avant que l’occasion ne passe. Si tu veux goûter à la vie, quitte le sommeil de l’insouciance. Tu n’as rien à voir avec l’hypocrisie et la vantardise ; parle d’un cœur clair. Prends une ferme résolution et commence ce qui est juste.