صبح است ساقیا قدحی پرشراب کندور فلک درنگ ندارد شتاب کن
زان پیش‌تر که عالم فانی شود خرابما را ز جام بادهٔ گلگون خراب کن
خورشید می ز مشرق ساغر طلوع کردگر برگ عیش می‌طلبی ترک خواب کن
روزی که چرخ از گل ما کوزه‌ها کندزنهار کاسهٔ سر ما پرشراب کن
ما مرد زهد و توبه و طامات نیستیمبا ما به جام باده صافی خطاب کن
کار صواب، باده پرستی‌ست حافظابرخیز و عزم جزم به کار صواب کن
Deutung
Der Morgen der Hoffnung ist angebrochen; beeil dich, denn das Rad der Zeit hält nicht inne. Genieße die Freude, bevor die Gelegenheit verstreicht. Wenn du Lebensfreude willst, lass den Schlaf der Achtlosigkeit hinter dir. Mit Heuchelei und Prahlerei hast du nichts zu tun; sprich mit klarem Herzen. Fasse einen festen Entschluss und beginne das Richtige.