صبح است ساقیا قدحی پرشراب کندور فلک درنگ ندارد شتاب کن
زان پیش‌تر که عالم فانی شود خرابما را ز جام بادهٔ گلگون خراب کن
خورشید می ز مشرق ساغر طلوع کردگر برگ عیش می‌طلبی ترک خواب کن
روزی که چرخ از گل ما کوزه‌ها کندزنهار کاسهٔ سر ما پرشراب کن
ما مرد زهد و توبه و طامات نیستیمبا ما به جام باده صافی خطاب کن
کار صواب، باده پرستی‌ست حافظابرخیز و عزم جزم به کار صواب کن
Interpretación
Ha amanecido la mañana de la esperanza; date prisa, porque la rueda del tiempo no se detiene. Disfruta de la alegría antes de que pase la ocasión. Si quieres disfrutar de la vida, deja el sueño de la desidia. No tienes nada que ver con la hipocresía y la presunción; habla con el corazón limpio. Toma una decisión firme y empieza lo correcto.