گُلبرگ را ز سُنْبُلِ مُشکین، نِقاب کُنیعنی که رُخ بپوش و جهانی، خراب کُن
بِفْشان عَرَق ز چهره و اطرافِ باغ راچون شیشه‌هایِ دیدهٔ ما پُرگُلاب کُن
اَیّامِ گُل، چو عمر به رفتن شتاب کردساقی به دورِ بادهٔ گلگون، شتاب کُن
بُگْشا به شیوه، نرگسِ پُرخوابِ مست راوز رَشک، چَشمِ نرگسِ رَعنا به خواب کن
بویِ بنفشه بشنو و زُلْفِ نگار گیربِنْگَر به رنگِ لاله و عَزْمِ شراب کُن
زآن جا که رسم و عادتِ عاشق‌کشی توستبا دشمنان، قَدَح کَش و با ما عِتاب کُن
همچون حُباب، دیده به رویِ قَدَح گُشایوین خانه را قیاسِ اساس از حُباب کُن
حافظ وِصال می‌طَلَبَد از رهِ دُعایا رب! دعایِ خسته‌دلان، مُسْتَجاب کُن
Los días de alegría pasan tan rápido como la vida; date prisa tú también y aprovéchalos. Disfruta de la belleza. Si la persona amada es amable con otros y severa contigo, ten paciencia. La casa del mundo es pasajera como una burbuja. Buscas la unión con la oración; reza, porque las oraciones de los corazones cansados son escuchadas.