صبح است ساقیا قدحی پرشراب کندور فلک درنگ ندارد شتاب کن
زان پیش‌تر که عالم فانی شود خرابما را ز جام بادهٔ گلگون خراب کن
خورشید می ز مشرق ساغر طلوع کردگر برگ عیش می‌طلبی ترک خواب کن
روزی که چرخ از گل ما کوزه‌ها کندزنهار کاسهٔ سر ما پرشراب کن
ما مرد زهد و توبه و طامات نیستیمبا ما به جام باده صافی خطاب کن
کار صواب، باده پرستی‌ست حافظابرخیز و عزم جزم به کار صواب کن
Interpretation
The morning of hope has dawned; hurry, for the wheel of time doesn’t pause. Enjoy happiness before the chance slips away. If you want the good things of life, leave the sleep of heedlessness behind. You have nothing to do with hypocrisy and boasting; speak with a clear heart. Make a firm resolve and begin the right thing.