به تیغم گَر کُشد، دستش نگیرموگر تیرم زَنَد منّت پذیرم
کمانِ ابرویت را گو بزن تیرکه پیشِ دست و بازویت بمیرم
غمِ گیتی گر از پایم درآردبجز ساغر که باشد دستگیرم؟
برآی ای آفتابِ صبحِ امّیدکه در دستِ شبِ هجران اسیرم
به فریادم رَس ای پیرِ خراباتبه یک جرعه جوانم کن که پیرم
به گیسویِ تو خوردم دوش سوگندکه من از پایِ تو سر بر نگیرم
بسوز این خرقهٔ تقوا تو حافظکه گر آتش شَوَم در وی نگیرم
Interprétation
Tu te rends devant l’être aimé ; même s’il est dur avec toi, tu l’acceptes avec gratitude. Les chagrins du temps t’ont abattu, mais tu trouveras une main secourable. Tu attends que se lève le soleil du matin de l’espoir et qu’il te délivre de la captivité de la nuit de la séparation. Réfugie-toi auprès d’un guide sage qui te rendra jeunesse et vitalité. Tiens ton serment.