خوش خبر باشی ای نسیمِ شِمالکه به ما می‌رسد زمانِ وصال
قصّةُ الْعِشق لَا اِنْفِصامَ لَهافُصِمَت ها هُنا لسانَ القال
ما لِسَلمی و من بِذی سَلَمٍأینَ جِیرانُنا و کَیفَ الْحال
عَفَتِ الدارُ بَعدَ عافیةٍفَاسألوا حالَها عَنِ الاَطْلال
فی جَمالِ الکمالِ نِلتَ مُنیصَرَّفَ اللهُ عَنکَ عَینَ کمال
یا بَریدَ الْحِمی حَماکَ اللهمرحباً مرحباً تَعال تَعال
عرصهٔ بزمگاه خالی مانداز حریفان و جامِ مالامال
سایه افکند حالیا شبِ هجرتا چه بازَند شبرُوانِ خیال
تُرکِ ما سویِ کَس نمی‌نِگردآه از این کبریا و جاه و جلال
حافظا عشق و صابری تا چند؟نالهٔ عاشقان خوش است، بِنال
Le vent du nord a apporté la bonne nouvelle de l’union. Le récit de l’amour ne se rompt pas. Tu prends des nouvelles des vieux amis. La nuit de la séparation étend maintenant son ombre, mais le messager porteur de bonnes nouvelles est en route. Même si l’être aimé, dans sa grandeur, regarde rarement quelqu’un, la plainte et la patience de l’amoureux ne sont pas vaines ; plains-toi et patiente.