دردِ عشقی کشیده‌ام که مَپُرسزهرِ هجری چشیده‌ام که مَپُرس
گشته‌ام در جهان و آخرِ کاردلبری برگزیده‌ام که مپرس
آن چنان در هوایِ خاکِ دَرَشمی‌رود آبِ دیده‌ام که مپرس
من به گوشِ خود از دهانش دوشسخنانی شنیده‌ام که مپرس
سویِ من لب چه می‌گَزی که مگویلبِ لعلی گَزیده‌ام که مپرس
بی تو در کلبهٔ گداییِ خویشرنج‌هایی کشیده‌ام که مپرس
همچو حافظ غریب در رَهِ عشقبه مَقامی رسیده‌ام که مپرس
Interprétation
Tu as goûté bien des douleurs d’amour et le poison de la séparation, plus qu’on ne saurait dire. Mais après avoir parcouru le monde, tu as choisi quelqu’un digne de ton cœur. Tu as entendu de lui des paroles qui t’ont réchauffé le cœur. Sans lui, tu as beaucoup souffert, mais tu as maintenant atteint un rang indescriptible ; apprécie cette place.