دردِ عشقی کشیده‌ام که مَپُرسزهرِ هجری چشیده‌ام که مَپُرس
گشته‌ام در جهان و آخرِ کاردلبری برگزیده‌ام که مپرس
آن چنان در هوایِ خاکِ دَرَشمی‌رود آبِ دیده‌ام که مپرس
من به گوشِ خود از دهانش دوشسخنانی شنیده‌ام که مپرس
سویِ من لب چه می‌گَزی که مگویلبِ لعلی گَزیده‌ام که مپرس
بی تو در کلبهٔ گداییِ خویشرنج‌هایی کشیده‌ام که مپرس
همچو حافظ غریب در رَهِ عشقبه مَقامی رسیده‌ام که مپرس
Deutung
Du hast viel Liebesschmerz und das Gift der Trennung gekostet, mehr als sich sagen lässt. Doch nachdem du die Welt durchstreift hast, hast du jemanden gewählt, der deines Herzens würdig ist. Du hast von ihm Worte gehört, die dein Herz erwärmt haben. Ohne ihn hast du viel gelitten, doch jetzt hast du einen Rang erreicht, der sich nicht beschreiben lässt; schätze diesen Platz.