دیر است که دل‌دار پیامی نفرستادننوشت سلامی و کلامی نفرستاد
صد نامه فرستادم و آن شاهِ سوارانپیکی نَدوانید و سلامی نفرستاد
سویِ منِ وحشی‌صفتِ عقل‌رمیدهآهو رَوشی، کبک خرامی نفرستاد
دانست که خواهد شُدنم مرغِ دل از دستوز آن خطِ چون سلسله دامی نفرستاد
فریاد که آن ساقیِ شِکَّر لبِ سرمستدانست که مخمورم و جامی نفرستاد
چندان که زدم لافِ کرامات و مقاماتهیچم خبر از هیچ مقامی نفرستاد
حافظ به ادب باش که واخواست نباشدگر شاه پیامی به غلامی نفرستاد
Depuis quelque temps, aucun message ni nouvelle de l’être aimé, et cent lettres sont restées sans réponse. Tu es blessé, mais ne perds ni la politesse ni la patience. Peut-être sa situation l’empêche-t-elle de répondre. Ne te plains pas ; attends avec dignité. Si une grande personne n’écrit pas, cela n’ôte rien à ta valeur.