با مدّعی مگویید، اسرارِ عشق و مستیتا بی‌خبر بمیرد، در دردِ خودپرستی
عاشق شو اَر نَهْ روزی، کارِ جهان سرآیدناخوانده نقشِ مقصود، از کارگاهِ هستی
دوش آن صنم چه خوش گفت، در مجلسِ مُغانَم«با کافران چه کارت؟ گر بت نمی‌پرستی»
سلطانِ من خدا را، زُلفَت شکست ما راتا کِی کُنَد سیاهی، چندین درازدستی؟
در گوشهٔ سلامت، مستور چون توان بودتا نرگسِ تو با ما، گوید رموزِ مستی
آن روز دیده بودم، این فتنه‌ها که برخاستکز سرکشی، زمانی، با ما نمی‌نشستی
عشقت، به دستِ طوفان، خواهد سپرد حافظچون برق، از این کشاکش، پنداشتی که جستی
Ne partage pas les secrets de l’amour et de ton cœur avec les prétentieux. Deviens amoureux, sinon un jour l’œuvre du monde s’achèvera sans que tu aies lu le dessin de son but. Si quelqu’un a brisé ton cœur, demande-lui de ne pas aller plus loin. Il est impossible de rester caché dans le coin de la sécurité quand l’amour t’appelle. Ton amour te livre à la tempête ; sois prêt.