ای خونبهای نافه چین خاک راه توخورشید سایه‌پرور طرف کلاه تو
نرگس کرشمه می‌برد از حد برون خرامای من فدای شیوه چشم سیاه تو
خونم بخور که هیچ مَلَک با چنان جمالاز دل نیایدش که نویسد گناه تو
آرام و خواب خلق جهان را سبب توییزان شد کنار دیده و دل تکیه‌گاه تو
با هر ستاره‌ای سر و کار است هر شبماز حسرت فروغ رخ همچو ماه تو
یاران همنشین همه از هم جدا شدندماییم و آستانه دولت پناه تو
حافظ طمع مبُر ز عنایت که عاقبتآتش زند به خرمن غم دود آه تو
Interprétation
Tu aimes quelqu’un dont même la poussière du chemin est précieuse. La paix et le sommeil du monde lui sont dus, et ton cœur est son appui. Les compagnons se sont séparés, et toi tu es resté à son seuil. Ne désespère pas de sa faveur ; à la fin, ton soupir brûlera la moisson du chagrin et la joie reviendra.