Hafez, gazal 409

ای خونبهای نافه چین خاک راه توخورشید سایه‌پرور طرف کلاه تو

نرگس کرشمه می‌برد از حد برون خرامای من فدای شیوه چشم سیاه تو

خونم بخور که هیچ مَلَک با چنان جمالاز دل نیایدش که نویسد گناه تو

آرام و خواب خلق جهان را سبب توییزان شد کنار دیده و دل تکیه‌گاه تو

با هر ستاره‌ای سر و کار است هر شبماز حسرت فروغ رخ همچو ماه تو

یاران همنشین همه از هم جدا شدندماییم و آستانه دولت پناه تو

حافظ طمع مبُر ز عنایت که عاقبتآتش زند به خرمن غم دود آه تو

Interpretación

Amas a alguien cuyo hasta el polvo de su camino es valioso. La calma y el sueño del mundo se deben a esa persona, y tu corazón es su apoyo. Los compañeros se han separado y tú te has quedado en su umbral. No pierdas la esperanza en su favor; al final tu suspiro quemará la cosecha de la pena y volverá la alegría.