Hafez, ghazal 282

بِبُرد از من قرار و طاقت و هوشبتِ سنگین‌دلِ سیمین بناگوش

نگاری چابکی شِنگی کُلَه‌دارظریفی مَه‌وشی تُرکی قباپوش

ز تابِ آتشِ سودایِ عشقشبه سانِ دیگ دایم می‌زنم جوش

چو پیراهن شوَم آسوده‌خاطرگَرَش همچون قبا گیرم در آغوش

اگر پوسیده گردد استخوانمنگردد مِهرت از جانم فراموش

دل و دینم، دل و دینم بِبُرده‌ستبَر و دوشش، بَر و دوشش، بَر و دوش

دوایِ تو، دوایِ توست حافظلبِ نوشش، لبِ نوشش، لبِ نوش

Interprétation

Quelqu’un t’a ôté le repos et la raison, et ton cœur bout comme une marmite dans le feu de son amour. Si tu le tiens dans tes bras, tu seras apaisé. Son amour ne s’effacera pas de ton cœur même après des années. Le remède de ton cœur est seulement dans sa bonté et ses douces paroles ; mets-y ton espoir.