مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مستکه به پیمانه‌کشی شهره شدم روز الست
من همان دم که وضو ساختم از چشمهٔ عشقچار تکبیر زدم یکسره بر هرچه که هست
می بده تا دهمت آگهی از سِرّ قضاکه به روی که شدم عاشق و از بوی که مست
کمر کوه کم است از کمر مور اینجاناامید از در رحمت مشو ای باده‌پرست
بجز آن نرگس مستانه که چشمش مرسادزیر این طارم فیروزه کسی خوش ننشست
جان فدای دهنش باد که در باغ نظرچمن آرای جهان، خوشتر از این غنچه نبست
حافظ از دولت عشق تو سلیمانی شدیعنی از وصل تواَش نیست بجز باد به دست
Depuis toujours, ton cœur appartient à l’amour ; c’est ton destin. Ne dépends pas de ce que les autres attendent de toi et suis le chemin de ton cœur. Ne désespère pas de la grâce de Dieu ; sur ce chemin, petits et grands sont égaux, et la porte de la bonté est ouverte à tous. Même si tes mains semblent parfois vides, la richesse de l’amour fera de toi un roi comme Salomon.