Hafez, Ghazal 24

مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مستکه به پیمانه‌کشی شهره شدم روز الست

من همان دم که وضو ساختم از چشمهٔ عشقچار تکبیر زدم یکسره بر هرچه که هست

می بده تا دهمت آگهی از سِرّ قضاکه به روی که شدم عاشق و از بوی که مست

کمر کوه کم است از کمر مور اینجاناامید از در رحمت مشو ای باده‌پرست

بجز آن نرگس مستانه که چشمش مرسادزیر این طارم فیروزه کسی خوش ننشست

جان فدای دهنش باد که در باغ نظرچمن آرای جهان، خوشتر از این غنچه نبست

حافظ از دولت عشق تو سلیمانی شدیعنی از وصل تواَش نیست بجز باد به دست

Deutung

Seit Anbeginn hängt dein Herz an der Liebe; das ist dein Schicksal. Mach dich nicht abhängig von dem, was andere von dir erwarten, und geh den Weg deines Herzens. Verzweifle nicht an Gottes Gnade; auf diesem Weg sind Klein und Groß gleich, und die Tür der Güte steht allen offen. Auch wenn deine Hände manchmal leer erscheinen, macht der Reichtum der Liebe dich zu einem König wie Salomo.