Hafez, ghazal 161

کِی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشدیک نکته از این معنی گفتیم و همین باشد

از لعلِ تو گر یابم انگشتریِ زنهارصد مُلکِ سلیمانم در زیرِ نگین باشد

غمناک نباید بود از طعنِ حسود ای دلشاید که چو وابینی خیرِ تو در این باشد

هر که‌او نَکُنَد فهمی زین کِلکِ خیال‌انگیزنقشش به حرام اَر خود صورتگر چین باشد

جامِ میْ و خونِ دل هر یک به کسی دادنددر دایرهٔ قسمت اوضاع چنین باشد

در کارِ گلاب و گل حکمِ ازلی این بودکه‌این شاهدِ بازاری وآن پرده‌نشین باشد

آن نیست که حافظ را رِندی بِشُد از خاطرکه‌این سابقهٔ پیشین تا روزِ پَسین باشد

Interprétation

Un cœur triste ne crée ni vers frais ni belles paroles ; laisse entrer la joie. Ne t’attriste pas des sarcasmes des envieux ; peut-être ton bien réside-t-il justement là. Dans le partage du destin, chacun a sa part : l’un la joie, l’autre le chagrin. Si tu trouves un signe de la bonté de l’être aimé, le monde entier est entre tes mains.