چو باد، عزمِ سرِ کویِ یار خواهم کردنفس به بویِ خوشش مُشکبار خواهم کرد
به هرزه بی می و معشوق عمر می‌گذردبِطالتم بس از امروز کار خواهم کرد
هر آبروی که اندوختم ز دانش و دیننثارِ خاکِ رهِ آن نگار خواهم کرد
چو شمعِ صبحدمم شد ز مهر او روشنکه عمر در سر این کار و بار خواهم کرد
به یادِ چشم تو خود را خراب خواهم ساختبنایِ عهدِ قدیم استوار خواهم کرد
صبا کجاست؟ که این جانِ خون گرفته چو گُلفدای نَکهَتِ گیسویِ یار خواهم کرد
نفاق و زَرق نبخشد صفایِ دل حافظطریقِ رندی و عشق اختیار خواهم کرد
Tu as décidé d’aller vers l’être aimé ou ton but et de cesser de perdre ton temps ; cette décision est juste. Offre tout ce que tu as amassé sur ce chemin. Tu renouvelleras un ancien pacte. La discorde et l’hypocrisie n’apportent pas la clarté au cœur ; tu as choisi la voie de la sincérité et de l’amour, et tu réussiras.