می‌دمد صبح و کِلِّه بست سحابالصَبوح الصَبوح یا اصحاب
می‌چکد ژاله بر رخِ لالهالمُدام المُدام یا احباب
می‌وزد از چمن نسیمِ بهشتهان، بنوشید دَم به دَم مِیِ ناب
تخت زُمْرُد زده است گل به چمنراحِ چون لعلِ آتشین دریاب
درِ میخانه بسته‌اند دگراِفتَتِح یا مُفَتِّح الاَبواب
لب و دَندانْت را حقوق نمکهست بر جان و سینه‌هایِ کباب
این چنین موسِمی عجب باشدکه ببندند میکده به شتاب
بر رخِ ساقیِ پری پیکرهمچو حافظ بنوش بادهٔ ناب
Interprétation
Le matin de l’espoir s’est levé et la saison de la joie et du renouveau est arrivée. Saisis l’occasion et profite des bienfaits d’aujourd’hui. Si une porte s’est fermée devant toi, demande à Celui qui ouvre toutes les portes de l’ouvrir ; elle s’ouvrira bientôt. En cette belle saison, la joie et la vitalité seront ton lot.