فردوسی

داستان‌های شاهنامه

پهلوانان، شاهان، دیوان و سیمرغ: ایرانیان هزار سال است این داستان‌ها را برای هم بازگو می‌کنند. این‌جا نامدارترین‌شان را به زبانی ساده می‌خوانید.

فردوسی و شاهنامه

شاهنامه حماسهٔ ملی ایرانیان است. ابوالقاسم فردوسی، شاعر توس خراسان، نزدیک به سی سال برای سرودن آن رنج برد و آن را در حدود سال ۴۰۰ هجری قمری (۱۰۱۰ میلادی) به پایان رساند. شاهنامه با نزدیک به پنجاه هزار بیت یکی از بلندترین سروده‌های جهان است و تاریخ ایران را از نخستین پادشاهان افسانه‌ای و پهلوانانی چون رستم تا پایان دوران ساسانی بازمی‌گوید. فردوسی به فارسی‌ای سرود که واژه‌های عربی اندکی دارد و از همین رو او را زنده‌کنندهٔ زبان فارسی می‌دانند.

بیت‌های نامدار

به نام خداوند جان و خردکزین برتر اندیشه برنگذرد

نخستین بیت شاهنامه.

توانا بود هر که دانا بودز دانش دل پیر برنا بود

یکی از پرآوازه‌ترین بیت‌های شاهنامه دربارهٔ ارزش دانش.

بسی رنج بردم در این سال سیعجم زنده کردم بدین پارسی

فردوسی دربارهٔ سی سال رنج خود برای زنده نگه داشتن زبان فارسی.

میازار موری که دانه‌کش استکه جان دارد و جان شیرین خوش است

بیتی دربارهٔ مهربانی با همهٔ جانداران.

داستان‌ها

شخصیت‌ها