نوروز ۱۴۰۶

نوروز چیست؟

نوروز یعنی «روز نو» و آغاز سال نو ایرانی است. نوروز درست در لحظه‌ای آغاز می‌شود که خورشید به نقطهٔ اعتدال بهاری می‌رسد: لحظهٔ تحویل سال. بیش از سه هزار سال است که مردم ایران، افغانستان، تاجیکستان، کردستان و سرزمین‌های بسیار دیگر آغاز بهار را جشن می‌گیرند. یونسکو نوروز را در فهرست میراث فرهنگی ناملموس بشری ثبت کرده است.

آیین‌های نوروزی

خانه‌تکانی

شست‌وشوی بزرگ خانه در هفته‌های پیش از نوروز. خانه را از سقف تا کف تمیز می‌کنند تا سال نو با پاکیزگی آغاز شود. بسیاری برای همهٔ اعضای خانواده لباس نو هم می‌خرند.

چهارشنبه‌سوری

شب آخرین سه‌شنبهٔ سال همه از روی آتش می‌پرند و می‌خوانند: «زردی من از تو، سرخی تو از من». آتش بیماری و اندوه سال کهنه را با خود می‌برد. بچه‌ها هم برای قاشق‌زنی در خانه‌ها را می‌زنند.

لحظهٔ تحویل سال

خانواده با لباس نو دور سفرهٔ هفت‌سین جمع می‌شود و منتظر ثانیهٔ تحویل سال می‌ماند. دعای تحویل سال خوانده می‌شود یا فال حافظ گرفته می‌شود؛ سپس همه یکدیگر را در آغوش می‌گیرند، «عیدتان مبارک» می‌گویند و بزرگ‌ترها عیدی می‌دهند؛ اسکناس‌های نویی که لای کتاب گذاشته شده است.

دید و بازدید

در روزهای نخست سال به دیدن یکدیگر می‌روند و از بزرگ‌ترهای فامیل آغاز می‌کنند. چای، شیرینی، آجیل و میوه پذیرایی می‌شود. شام شب عید به رسم دیرین سبزی‌پلو با ماهی است.

سیزده‌به‌در

روز سیزدهم فروردین همهٔ خانواده برای پیک‌نیک به دل طبیعت می‌روند. سبزهٔ هفت‌سین را به آب روان می‌سپارند تا نحسی را با خود ببرد. دختران و پسران دم‌بخت سبزه گره می‌زنند و آرزوی همسر می‌کنند.