روز وصلِ دوستداران یاد بادیاد باد آن روزگاران، یاد باد
کامم از تلخیِ غم چون زهر گشتبانگِ نوشِ شادخواران یاد باد
گر چه یاران فارِغَند از یادِ مناز من ایشان را هزاران یاد باد
مبتلا گشتم در این بند و بلاکوشش آن حق‌گزاران یاد باد
گر چه صد رود است در چشمم مُدامزنده رودِ باغ‌ِ کاران یاد باد
رازِ حافظ بعد از این ناگفته ماندای دریغا رازداران یاد باد
Interpretation
Memories of happy days gone by and old friends weigh on your heart. Even though your friends forget you, you always remember them. In hard times, don’t forget those who honoured the bond of friendship. Right now you have no confidant; entrust your heart to someone reliable. The good days will return.