روز وصلِ دوستداران یاد بادیاد باد آن روزگاران، یاد باد
کامم از تلخیِ غم چون زهر گشتبانگِ نوشِ شادخواران یاد باد
گر چه یاران فارِغَند از یادِ مناز من ایشان را هزاران یاد باد
مبتلا گشتم در این بند و بلاکوشش آن حق‌گزاران یاد باد
گر چه صد رود است در چشمم مُدامزنده رودِ باغ‌ِ کاران یاد باد
رازِ حافظ بعد از این ناگفته ماندای دریغا رازداران یاد باد
تفسیر
ای صاحب فال، یاد روزهای خوش گذشته و دوستان قدیمی دلت را گرفته است. اگرچه یاران از تو غافل‌اند، تو همیشه به یادشان هستی. در گرفتاری‌ها، کسانی که حق دوستی را به جا آوردند را از یاد مبر. اکنون رازدار و محرمی نداری؛ دلت را به کسی امین بسپار. روزهای خوش دوباره بازمی‌گردند.