ای که دایم به خویش مغروریگر تو را عشق نیست معذوری
گِرد دیوانگانِ عشق مگردکه به عقلِ عقیله مشهوری
مستیِ عشق نیست در سرِ تورو که تو مستِ آبِ انگوری
روی زرد است و آه دردآلودعاشقان را دوایِ رنجوری
بگذر از نام و ننگ خود حافظساغر مِی طلب که مخموری
Deutung
Wenn jemand stolz ist und nichts von der Liebe weiß, ist er entschuldigt; streite nicht mit ihm. Wer sich nur auf den trockenen Verstand stützt, versteht die Leidenschaft der Liebe nicht. Ein blasses Gesicht und ein schmerzvoller Seufzer sind die Medizin für das Leid der Liebenden. Lass Ruf und Schande hinter dir und suche, was dein Herz beruhigt.