چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی؟که حال ما نه چنین بودی ار چنان بودی
بگفتمی که «چه ارزد نسیم طرهٔ دوست؟»گرم به هر سر مویی هزار جان بودی
برات خوش‌دلی ما چه کم شدی یا ربگرش نشان امان از بد زمان بودی
گرَم زمانه سرافراز داشتی و عزیزسریر عزتم آن خاک آستان بودی
ز پرده کاش برون آمدی چو قطرهٔ اشککه بر دو دیدهٔ ما حکم او روان بودی
اگر نه دایرهٔ عشق راه بربستیچو نقطه حافظ سرگشته در میان بودی
Wäre das Herz des geliebten Menschen gütiger, ginge es dir nicht so. Hättest du für jedes Haar tausend Leben, du würdest sie alle für ihn opfern. Bitte Gott um Schutz vor den Übeln der Zeit. Du wünschst dir, dass er wie eine Träne hinter dem Vorhang hervorkommt und über deine Augen herrscht. Im Kreis der Liebe bist du verwirrt, doch du hast deinen Platz in seiner Mitte.