بهار و گل طرب‌انگیز گشت و توبه‌شکنبه شادی رخِ گل بیخ غم ز دل بر کن
رسید باد صبا غنچه در هواداریز خود برون شد و بر خود درید پیراهن
طریق صدق بیاموز از آب صافیِ دلبه راستی طلب آزادگی ز سرو چمن
ز دستبرد صبا گرد گل کلاله نگرشکنج گیسوی سنبل ببین به روی سمن
عروس غنچه رسید از حرم به طالع سعدبعینه دل و دین می‌برد به وجه حسن
صفیر بلبل شوریده و نفیر هزاربرای وصل گل آمد برون ز بیت حزن
حدیث صحبت خوبان و جام باده بگوبه قول حافظ و فتوی پیر صاحب فن
Frühling und Blumen sind da, und es ist Zeit, die Wurzel des Kummers aus deinem Herzen zu reißen. Die Knospe hat vor Sehnsucht ihr Hemd zerrissen; freu auch du dich. Lerne Aufrichtigkeit vom klaren Wasser und Freiheit von der Zypresse. Ein glücklicher Stern begleitet dich, und die junge Braut der Hoffnung ist angekommen. Die verliebte Nachtigall hat das Haus der Trauer verlassen; komm auch du heraus.