Hafez, Ghazal 262

حالِ خونین دلان که گوید باز؟وز فلک خونِ خُم که جوید باز؟

شرمش از چشمِ مِی پرستان بادنرگسِ مست اگر بروید باز

جز فَلاطونِ خُم نشینِ شرابسِرِّ حکمت به ما که گوید باز؟

هر که چون لاله کاسه گَردان شدزین جفا رُخ به خون بشوید باز

نَگُشایَد دلم چو غنچه اگرساغری از لبش نبوید باز

بس که در پرده چنگ گفت سخنبِبُرَش موی تا نَمویَد باز

گِردِ بیتُ الحَرامِ خُم حافظگر نمیرد به سَر بپوید باز

Deutung

Niemand fragt, wie es den blutenden Herzen geht, und du bist enttäuscht von der Zeit. Dein Herz ist verschlossen wie eine Knospe und öffnet sich nur durch die Güte des Geliebten. Hör das Wort der Weisheit von den Weisen. Wenn du auf deinem Weg standhaft bleibst, kehrst du zu deinem Ziel zurück; hab Geduld.