خوش است خلوت اگر یار یارِ من باشدنه من بسوزم و او شمعِ انجمن باشد
من آن نگینِ سلیمان به هیچ نَسْتانَمکه گاه گاه بر او دستِ اهرمن باشد
روا مدار خدایا که در حریمِ وصالرقیب محرم و حِرمان نصیبِ من باشد
هُمای گو مَفِکَن سایهٔ شرف هرگزدر آن دیار که طوطی کم از زَغَن باشد
بیانِ شوق چه حاجت؟ که سوز آتش دلتوان شناخت ز سوزی که در سخن باشد
هوایِ کویِ تو از سر نمی‌رود آریغریب را دلِ سرگشته با وطن باشد
به سانِ سوسن اگر دَه‌زبان شود حافظچو غنچه پیشِ تواش مُهر بر دهن باشد
Einsamkeit ist nur dann schön, wenn der geliebte Mensch dir zur Seite steht, nicht wenn du brennst und er anderen leuchtet. Wünsch dir keine Macht, die manchmal in die Hände des Bösen fällt. Bete, dass im Kreis der Nähe kein Rivale deinen Platz einnimmt. Die Glut deines Herzens zeigt sich in deinen Worten. Dein Herz sehnt sich nach seiner Straße wie ein Fremder nach der Heimat.