خوش است خلوت اگر یار یارِ من باشدنه من بسوزم و او شمعِ انجمن باشد
من آن نگینِ سلیمان به هیچ نَسْتانَمکه گاه گاه بر او دستِ اهرمن باشد
روا مدار خدایا که در حریمِ وصالرقیب محرم و حِرمان نصیبِ من باشد
هُمای گو مَفِکَن سایهٔ شرف هرگزدر آن دیار که طوطی کم از زَغَن باشد
بیانِ شوق چه حاجت؟ که سوز آتش دلتوان شناخت ز سوزی که در سخن باشد
هوایِ کویِ تو از سر نمی‌رود آریغریب را دلِ سرگشته با وطن باشد
به سانِ سوسن اگر دَه‌زبان شود حافظچو غنچه پیشِ تواش مُهر بر دهن باشد
La soledad solo es dulce si la persona amada te acompaña, no si tú ardes mientras ella ilumina a otros. No desees un poder que a veces cae en manos del mal. Reza para que en el círculo de la cercanía ningún rival ocupe tu lugar. El ardor de tu corazón se nota en tus palabras. Tu corazón añora su calle como un exiliado añora su tierra.