دیدی ای دل که غمِ عشق دگربار چه کرد؟چون بشد دلبر و با یارِ وفادار چه کرد
آه از آن نرگسِ جادو که چه بازی انگیختآه از آن مست که با مردمِ هشیار چه کرد
اشکِ من رنگِ شفق یافت ز بی‌مِهری یارطالعِ بی‌شفقت بین که در این کار چه کرد
برقی از منزلِ لیلی بدرخشید سحروَه که با خرمنِ مجنونِ دل‌افگار چه کرد
ساقیا جامِ مِی‌ام دِه که نگارندهٔ غیبنیست معلوم که در پردهٔ اسرار چه کرد
آن که پُرنقش زد این دایرهٔ میناییکس ندانست که در گردشِ پرگار چه کرد
فکرِ عشق آتشِ غم در دلِ حافظ زد و سوختیارِ دیرینه ببینید که با یار چه کرد
Der Kummer der Liebe hat dich wieder eingeholt, und die Lieblosigkeit eines Menschen hat dir das Herz gebrochen. Du verstehst nicht, warum ein alter Freund so gehandelt hat. Wisse: Das verborgene Schicksal kennt nur Gott, und alles, was geschehen ist, hat einen Sinn. Beruhige dein Herz; ein Blitz der Hoffnung hat am Haus des Geliebten aufgeleuchtet, und das Ende dieser Geschichte ist noch nicht geschrieben.