دوستان دخترِ رَز توبه ز مستوری کردشد سویِ محتسب و کار به دستوری کرد
آمد از پرده به مجلس عَرَقَش پاک کنیدتا نگویند حریفان که چرا دوری کرد
مژدگانی بده ای دل که دگر مطربِ عشقراهِ مستانه زد و چارهٔ مخموری کرد
نه به هفت آب، که رنگش به صد آتش نرودآن چه با خرقهٔ زاهد، مِی انگوری کرد
غنچهٔ گُلبُنِ وصلم ز نسیمش بِشِکُفتمرغ خوشخوان طرب از برگِ گلِ سوری کرد
حافظ افتادگی از دست مده زان که حسودعِرض و مال و دل و دین در سرِ مغروری کرد
Deutung
Gute Nachricht: Nach einer Zeit im Verborgenen ist die Freude sichtbar geworden, und der Weg zur Ruhe ist frei. Die Knospe der Vereinigung ist im Wind der Güte aufgeblüht. Verliere aber die Demut nicht; Stolz lässt Ansehen, Besitz und Herz verwehen. Geh bescheiden voran, damit deine Freude Bestand hat.