همایِ اوجِ سعادت به دامِ ما افتداگر تو را گذری بر مقام ما افتد
حبابوار براندازم از نشاط کلاهاگر ز رویِ تو عکسی به جامِ ما افتد
شبی که ماهِ مراد از افق شود طالعبُوَد که پرتوِ نوری به بامِ ما افتد
به بارگاهِ تو چون باد را نباشد بارکی اتفاقِ مجالِ سلامِ ما افتد؟
چو جان فدای لبش شد خیال میبستمکه قطرهای ز زلالش به کامِ ما افتد
خیالِ زلفِ تو گفتا که جان وسیله مسازکز این شکار، فراوان به دامِ ما افتد
به ناامیدی از این در مرو، بزن فالیبُوَد که قرعهٔ دولت به نامِ ما افتد
ز خاکِ کوی تو هر گَه که دَم زند حافظنسیمِ گلشن جان در مشامِ ما افتد
Wenn der geliebte Mensch oder das Glück bei dir vorbeischaut, fällt dir der Glücksvogel Homa in den Schoß. In der Nacht, in der der Mond deines Wunsches aufgeht, wird ein Strahl davon auch auf dein Dach fallen. Geh nicht hoffnungslos von dieser Tür fort; dein Fal verkündet, dass das Los des Glücks auf deinen Namen fallen wird.