ما زِ یاران چَشمِ یاری داشتیمخود غلط بود آنچه ما پنداشتیم
تا درختِ دوستی بَر کِی دهدحالیا رفتیم و تخمی کاشتیم
گفت‌و‌گو آیینِ درویشی نبودور نه با تو ماجراها داشتیم
شیوهٔ چَشمت فریبِ جنگ داشتما غلط کردیم و صلح انگاشتیم
گُلبُنِ حُسنَت نه خود شد دلفُروزما دَمِ همت بر او بگماشتیم
نکته‌ها رفت و شکایت کس نکردجانبِ حُرمَت فرو نگذاشتیم
گفت خود دادی به ما دل حافظاما مُحَصِّل بر کسی نَگماشتیم
Interprétation
Tu attendais de l’aide de tes amis, et cette attente n’était pas justifiée. Mais tu as semé la graine de l’amitié, et un jour elle portera ses fruits. Tu as choisi le silence et la courtoisie et gardé ta dignité. Ton intention était pure ; tu as donné ton cœur de plein gré, personne ne t’y a forcé. Apprends de cette expérience et sème de nouveau l’amitié.