مژدهٔ وصلِ تو کو کز سرِ جان برخیزمطایرِ قُدسم و از دامِ جهان برخیزم
به ولای تو که گر بندهٔ خویشم خوانیاز سرِ خواجگیِ کون و مکان برخیزم
یا رب از ابرِ هدایت بِرَسان بارانیپیشتر زان که چو گَردی ز میان برخیزم
بر سرِ تربتِ من با مِی و مُطرب بنشینتا به بویت ز لحد رقص کُنان برخیزم
خیز و بالا بنما ای بتِ شیرین حرکاتکز سرِ جان و جهان دست فشان برخیزم
گرچه پیرم تو شبی تنگ در آغوشم کَشتا سحرگه ز کنارِ تو جوان برخیزم
روز مرگم نفسی مهلتِ دیدار بدهتا چو حافظ ز سرِ جان و جهان برخیزم
Tu attends la bonne nouvelle de l’union pour être délivré du piège du monde. Si l’être aimé t’appelle son serviteur, tu n’auras besoin de rien du monde entier. Demande la pluie au nuage de la guidance. Même si tu es âgé, la bonté de l’être aimé te rajeunira. Demande-lui ne serait-ce qu’un instant de rencontre ; cette rencontre ranimera ton âme.