مژدهٔ وصلِ تو کو کز سرِ جان برخیزمطایرِ قُدسم و از دامِ جهان برخیزم
به ولای تو که گر بندهٔ خویشم خوانیاز سرِ خواجگیِ کون و مکان برخیزم
یا رب از ابرِ هدایت بِرَسان بارانیپیشتر زان که چو گَردی ز میان برخیزم
بر سرِ تربتِ من با مِی و مُطرب بنشینتا به بویت ز لحد رقص کُنان برخیزم
خیز و بالا بنما ای بتِ شیرین حرکاتکز سرِ جان و جهان دست فشان برخیزم
گرچه پیرم تو شبی تنگ در آغوشم کَشتا سحرگه ز کنارِ تو جوان برخیزم
روز مرگم نفسی مهلتِ دیدار بدهتا چو حافظ ز سرِ جان و جهان برخیزم
Du wartest auf die frohe Nachricht der Vereinigung, um aus der Falle der Welt befreit zu werden. Wenn der geliebte Mensch dich seinen Diener nennt, brauchst du die ganze Welt nicht mehr. Bitte die Wolke der Führung um Regen. Selbst wenn du alt bist, wirst du durch die Güte des Geliebten jung. Bitte ihn um nur einen Augenblick des Wiedersehens; dieses Wiedersehen erweckt deine Seele zum Leben.