Hafez, ghazal 311

عاشقِ رویِ جوانی خوشِ نوخاسته‌اموز خدا دولتِ این غم به دعا خواسته‌ام

عاشق و رِند و نظربازم و می‌گویم فاشتا بدانی که به چندین هنر آراسته‌ام

شَرمَم از خرقهٔ آلودهٔ خود می‌آیدکه بر او وصله به صد شُعبده پیراسته‌ام

خوش بسوز از غَمَش ای شمع که اینک من نیزهم بدین کار کمربسته و برخاسته‌ام

با چُنین حیرتم از دست بِشُد صرفهٔ کاردر غم افزوده‌ام آنچ از دل و جان کاسته‌ام

همچو حافظ به خرابات رَوَم جامه قبابو که در بَر کَشَد آن دلبرِ نوخاسته‌ام

Interprétation

Ton cœur est lié à quelqu’un de jeune et frais, et tu as demandé ce chagrin à Dieu. Tu déclares tes sentiments sincèrement et n’en as pas honte. Avec étonnement et désir, tu poursuis ton affaire. Ce qui manque à ton cœur a accru ton chagrin. Espère que l’être aimé te prendra dans ses bras.