عاشقِ رویِ جوانی خوشِ نوخاسته‌اموز خدا دولتِ این غم به دعا خواسته‌ام
عاشق و رِند و نظربازم و می‌گویم فاشتا بدانی که به چندین هنر آراسته‌ام
شَرمَم از خرقهٔ آلودهٔ خود می‌آیدکه بر او وصله به صد شُعبده پیراسته‌ام
خوش بسوز از غَمَش ای شمع که اینک من نیزهم بدین کار کمربسته و برخاسته‌ام
با چُنین حیرتم از دست بِشُد صرفهٔ کاردر غم افزوده‌ام آنچ از دل و جان کاسته‌ام
همچو حافظ به خرابات رَوَم جامه قبابو که در بَر کَشَد آن دلبرِ نوخاسته‌ام
Dein Herz hängt an einem jungen, frischen Menschen, und diesen Kummer hast du dir von Gott erbeten. Aufrichtig zeigst du dein Gefühl und schämst dich dessen nicht. Mit Staunen und Sehnsucht verfolgst du deine Sache. Was deinem Herzen fehlt, hat deinen Kummer vermehrt. Hoffe, dass der geliebte Mensch dich in die Arme schließt.